یه بار حین صحبت کردن پشت تلفن بغضش گرفت. صحبت از ترس جدایی بود. از اینکه یه روز ناخواسته همینطوری که الان تنهام گذاشته، تنهام بذاره. از بغضش منم بغضم گرفت. گریه کردم. صدامو که شنید بغض خودش فراموشش شد. فقط داشت منو آروم می‌کرد. می‌گفت گریه نکن خونه خرابم میکنیا. خونه م توی چشماته. گریه کنی خونه مو سیل میبره.

*
الان دیگه چیزی از اون چشم ها نمونده. چشم هایی که می‌گفت دنیامه. بهشون نگاه میکنم تموم درد و خستگیم میره.

.

دوستم یه متن دراماتیک طور فرستاده و میگه تو انقلاب اینو یکی تو فلان انتشارات روی کاغذ یادداشت نوشته بود کنار یادداشت های بقیه مردم چسبونده بود. به نظرت اصلا این جمله معنی داره؟ یعنی چی؟ اسکلن مَردم!
گفتم: حتما براش معنی خاصی داشته که نوشته. هر چیزی برای هر کسی معنی ای داره.
گفت: از این دید نگاه نکرده بودم. قشنگ گفتی.

*
مثلا الان کلمه ها و جمله هایی که من مینویسم برای بقیه بی معنیه ولی برای من یه دنیان.

مثلا کباب تابه ای، یعنی غذایی بود که براش میخواستم بپزم ولی حسرت شد.

مثلا گفت شکلاتات خیلی خوشمزه ن. یعنی با اون جیره محدود غذاییم، شکلات هایی که تو بهم دادی رو میخورم. اول بو میکنم بعد میخورم. چون دستای تو بهشون خورده.

مثلا در گوشم گفت همیشه خوشحال باش و از زندگی روزمره ت غافل نشو. یعنی داشت جلو چشمم بهم وصیت می‌کرد تا بره.

*
نوع نگاه ما باعث میشه دنیا و آدماش رو چطوری ببینیم. هر کسی یه دنیایی داره. یه دنیای متفاوت که شاید از نظر ما مسخره باشه و طرف هم اسکل. ولی خب واقعیت اینه انسانی زندگی کردن به اینه که بتونی گاهی از زاویه دید بقیه نگاه کنی.

.

🎵 دوست داشتم | چاوشی

به تو فکر کردم که بارون بباره...