قسط آخر هم دادم و تمام اما فهمیدم تا این لحظه از زندگیم من اصلا آدم وام و قسط دادن نیستم. ممکنه بعدا تغییر کنم. ولی هر بار که مدت طولانی میخوام قسطی پرداخت کنم همش ذهنم درگیره. دیگه نه از اون پول لذتی میتونم ببرم نه وقتی استفاده میکنم حس خوبی دارم.
نوشتن از پیچیدگی های درونیم اونقدر سخته که ترجیح میدم ساده از چیزهای به ظاهر کم اهمیت بنویسم. برخی نوشته ها مخاطبش خودمم. جهت یادآوری جهت ثبت بعضی احساسات و موقعیت ها