|
تکه های کوچکی از یک زندگی
|
در جواب عزیزی که پرسیدی لبخند خانم... حالت خوبه؟ باید اینبار بر خلاف همه زمان هایی که کسی این سوال رو ازم پرسیده و با هزار جور بالا پایین کردن و صغری کبری چیدن های عجیب و اما و اگر ناشی از فکرای زیاد، محافظه کاری و غیره و ذلک در نهایت میگفتم خوبم چیزیم نیست و بهتر میشم و ازین دست جمله هایی که حتی خودم هم قبول نداشتم، اینبار باید صراحتاً بگم نه. اینبار واقعا خوب نیستم. اینبار خیلی به مو رسیده. حتی کلمه ای که حسابی بتونه از پس توصیفش بربیاد هم نمیتونم پیدا کنم.
+ آدرس و نشونی ازت ندارم دوست عزیزم.